محل زندگی امام زمان

على بن فاضل مازندرانى مجاور نجف در حديث بسيار طولانى چنين نقل مى كند:

وارد شهرى از شهرهاى غرب (اسپانيا) شدم مركبهائى از بلاد امام عصر(عج) وارد آنجا شد، يكى از مسافرين آنها پير مردى بود كه چون مرا ديد گفت: نام تو چيست؟ گمان مى كنم على باشد.

گفتم : آرى،

گفت: نام پدرت چيست؟ گويا فاضل باشد؟

گفتم: آرى، چه خوب نام من و پدرم را مى شناسى.

گفت: بدان كه نام و اصل و وصف و خصوصيات ترا براى من بيان كرده اند و من تا جزيره خضراء با تو هستم.

بسيار خوشحال شدم مرا با خود به دريا برد، روز شانزدهم به آب سفيدى رسيديم، پرسيدم اينجا كجاست؟

گفت: بحر ابيض است و آن جزيره خضراء است كه اين آب سفيد اطرافش را گرفته است و به حكمت خداوند چون كشتيها و وسائل نقليه ديگر دشمنان به اينجا رسند غرق مى شوند و به آنحضرت دست نيابند. سپس وارد جزيره خضراء شديم و رفتيم در مسجد، شخصى بنام «سيد شمس الدين» را ديدم كه مى گفت: من از نوه هاى امام عصر(عج) هستم، پس از گفتگوئى به او گفتم: هرگز امام را ديده اى؟

گفت: نه ولى پدرم نقل كرد كه صداى امام را شنيده ام و خودش را نديده ام و امّا جدّم، هم خودش را ديده است و هم صدايش را شنيده است، آنگاه با آن سيد از شهر بيرون رفتيم و به پيرمردى رسيديم، از سيد احوال آن پير مرد را پرسيدم، گفت: اين كوه را مى بينى، در وسط آن جاى خرّمى است و در آن چشمه اى است و كنار چشمه، قبّه اى است و اين مرد با رفيقش خادم آن قبّه است، من هر صبح جمعه مى روم آنجا خدمت امام عصر(عج) (البته با توجه به آغاز حديث، خود امام را نمى بيند و صدايش را نمى شنود) و در قبّه دو ركعت نماز مى خوانم و كاغذى مى يابم كه در آن حكم مرافعه اى را كه در هفته به من رجوع مى كنند در آن نوشته، كاغذ را بر مى دارم و هر چه در آن نوشته به آن عمل مى كنم.

على بن فاضل گويد: از خادمها خواهش كردم مرا به حضور امام(عج) ببرند، گفتند: راهى ندارد، آن رفيقم به من گفت: دستور آمده كه تو را به وطن برگردانم، براى من و تو مخالفت روا نيست.^{([4] [24] )}

ناگفته نماند كه على بن فاضل داستان خود را به طور مفصّل در كتابى بنام «الفوائد الشمسيّه» آورده است، و ضمناً به احتمال قوى آن آب سفيد كه در داستان فوق آمده همانند يك حصار محكم و مجّهز، دشمن را از آن جزيره دفع مى كند.

بعضى از نويسندگان به عنوان احتمال مطرح كرده اند كه شايد اين جزيره خضراء (با توجّه به آب سفيد و ساير خصوصيات كه در داستان آمده بود) همان مثلّث برمودا كه از عجيب ترين و مرموزترين مكانهاى روى زمين است و در غربى ترين اقيانوس اطلس قرار دارد باشد.

از عجائب مثلّث برمودا اينكه هر هواپيما يا كشتى به حدود آن برود بطور اسرارآميزى ناپديد مى گردد، و جالب اينكه آبهاى آن سفيد است، و هر روز خبر غرق شدن تعداد تازه اى از كشتيهاى اقيانوس پيما در آبهاى سفيد «مثلّث بر مودا» به گوش رسيده است.

خلبانها و ملوانهائى كه در اين منطقه حوادثى را تجربه كرده اند گزارش داده اند كه در مسير خود، به صورت اسرارآميزى تغيير جهت حاصل شده و به مناطقى كه تصميم نداشته اند هدايت شده اند.^{([5] [25] )}

اين هم يك احتمالى است، كه بايد دانشمندان و محقّقان تحقيق بيشترى كنند.

فقط در اينجا اضافه مى كنيم: يكى از دعاهاى حضرت مهدى(عج) اين است كه:

«اَللّهُمَّ اَحْجُبْنى عَنْ عُيُونِ اَعْدائى وَاجْمَعْ بَيْنِى وَبَيْنَ اَوْلِيائى;

خدايا مرا از ديدگان دشمنانم پوشيده بدار و بين من و دوستانم اجتماع حاصل كن.»^{([6] [26] )}

به مقتضاى استجابت اين دعا، اقامتگاه آنحضرت از دشمنان محفوظ خواهد بود. و ممكن است همين مطلب تأييدى باشد كه آن جزيره، در مثلّث بر مودا است.

از سوى ديگر غير از همسر و فرزندان، جمعى از دوستانش كه طبق روايتى سى تن از «اوتاد» و برجستگان هستند^{([7] [27] )}همواره در خدمت آنحضرت بسر مى برند.

گوش دادن به قرآن موجب آرامش می شود

تحقیقات احیر دانشمندان آمریکائی ثابت کرده که اصتماع به قرآن موجب آرامش می شود و اضطراب را کاهش میدهد این دانشمندان با تحقیق بر روی امواج مغزی در یافتند که اصتماع به قرآن موجب پایین آمدن شدید امواج مغزی می شود.

آنها دریافتند: حتی افرادی که به زبان عربی آشنا نیستند نیز از اصتماع قرآن تصلی و آرامش می آبند.(این هم معجره ای است از قرآن)

مفهوم شناخت و فرمان برداری از امام زمان

امروز مطلبی کلیدی بسیار مهم را خدمت شما عرض می کنم پس با ما با شید با هیچ وقت ضرر نکنید (حتی اگر امام ظهور نکرد).

در حدیثی از رسول اکرم آمده که:هرکه بمیرد و امام زمانش را نشناسد با مرگ جاهلیت مرده.

اما منظور پیامبر اسلام شناخت نام و مشخصات ظاهری وی نیست بلکه شناخت فضائل اخلاقی و عرفانی آن حضرت وبه کار بستن آنها و الگو قرار دادنشان در زندگی روزمره است .

چنانچه امام علی(ع) می فرماید: تا می توانید از من(و اولیاءخدا) پیروی کنید هرچند که به طور کامل نخواهید توانست.

در کتاب کافی جلد 2نیز آمده که امام صادق (ع) می فرمایند:امامت را بشناس زیرا هر وقت وی را شناختی تقدم و تاخر این امر زیانت ندهد(چه آنکه دولت حق ظهور کند و یا نکند زیان نخواهی کرد. کسی ضرر خواهد کرد که امامش را نشناخته هر چند ظهور در عصر او باشد.)

و نیز در همان کتاب نوشته: امام صادق می فرمایند: هرکه امام خود را بشناسد و قبل از ظهور بمیرد مانند کسی است که در لشکر آنحضرت بوده نه، مانند کسی است که زیر پرچم آنحضرت تشنه باشد.

 ونیزدر جائی دیگر می فرمایند: امام حسین به سوی یارانش رفت و فرمود: ای مردم بدانید کهخداوند انسان را نیافرید مگر برای معرفت خودش پس چون خدا را شناختند عبادتش می کنند و وقتی عبادتش کردند با همین عبادت از عبادت دیگران بی نیاز خواهند شد. در آن زمان یکی از اصحابش بلند شد و گفت: معرفت خدا چیست؟

امام فرمود: معرفت یعنی اینکه مردم امام خود را بشناسند واز او اطاعت کنند که اطاعتش بر همگان واجب است.

پس از احادیث بالا نتیجه می گیریم که اگر امام خود را بشناسیم بهشت ما تضمین شده خوب پس بکوشیم تا با مطالعه هرچه بیشتر درباره خصوصیات امام خود و عمل به آنها در زندگی خود بهشت خود را تضمین کنیم.